Joseba Sarrionaindia

Iurreta, 1958.

Euskal filologia ikasi eta Bergarako UNEDen fonetikako irakasle aritu zen. Literaturari eta zineari buruzko idazlanak eman zituen argitara eta Pott eta Ibaizabal literatur aldizkarien sortzaileetarikoa izan zen.

1980an, ETAko kide izatea leporaturik, preso hartu zuten. Epaitu eta hogeita zortzi urteko kartzela-zigorra ezarri zioten. Urte berean hiru literatur sari irabazi zituen Maggie, indazu kamamila eta Enperadore eroa ipuinekin eta Izuen gordelekuetan barrena poesi bildumarekin. Espetxetik ihes egin zuen 1985ean eta geroztik klandestinitatean bizi da.

Sinbologia iradokorra erabiltzen du bere olerkietan. T.S. Eliot euskaraz (1983), Marinela (1985) eta Hamahiru ate (1985) itzulpenez gain, bere sorkuntza propioko narrazioak idatzi ditu: Narrazioak (1983), Ni ez naiz hemengoa (1985), Izkiriaturik aurkitu ditudan ene poemak (1985), Atabala eta euria (1986), Ez gara geure baitakoak (1989), Hitzen ondoeza (1997), eta Lagun izoztua (2002), besteak beste.

Bere poesiaren garapena Marinel zaharrak (1987) eta Kartzelako poemak (1992) liburuetan eman da, hasierako poemagintzan zuen kultismorako joera gaindituta. Bere obra poetikoaren bilduma eta ziklo oso baten gailurra da Hnuy illa nyha majah yahoo liburua (1995).